in

Uzaklaşıyorum Kendimden

Umutları boş verecek kadar yorgun.
Herhangi bir kırgınlığa gelemeyecek kadar bitkin bu beden…
Düşüncelerden yavaş yavaş uzaklaşıyor beynim.
Tükeniyor gibiyim;
Sabır, inanç ve umutlar yok oluyor iç dünyamda.
Korkuyorum aslında, sonunu sebebini bilemediğim bir korku.
Öfkem az da olsa kendime;
İnsanlara yaptığım fedakarlığı şu an kendine yapmış olsaydım;
Belki de bu kadar vazgeçmişlik olmazdı.
Dedim ya bu aralar yorgun ve bitkinim
Düşüncelerim bile uzaklaşıyor benden…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Domateslere Kızıyor Musunuz?

Son Kullanma Tarihi