in

ÜMİTSİZ PİANO

Bir ümitsiz piano çalar gönlümün derinliğinde
Kuytu köşelere sinmiş, benliğini kaybetmiş
Toz tutmuş her bir tuşu kayarken parmaklarımdan
Son duygularım yavaşça sızıyor her bir notadan

Bir şarkı sözü dökülür aşkından lal olmuş dilimden
Gözyaşlarım düşerken yanaklarımdan birer birer
Umudunu kaybetmiş biri var, ümitsiz piano’yu çalan
Çalan beste senin adın adın, çalan ise kocaman bir yalan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

NAİFLİĞİNE

İLİKLERİMİN TINISI