Sen Kokusu

Sonra dedim ki, bu dünya mutlu olanların etrafında dönüyor. Mutluluktan payını alamamışları umursamazcasına. Ben pek alışıktım bu duruma, yerimi yadırgamazdım ve mutluluk arayışına çıkmazdım. Derken, SEN çıktın karşıma, ismini küçük harflerle yazmaya kıyamadığım SEN. Dünyayı sadece ikimizin etrafında döndüren SEN. Bir koku bıraktın, burnumdan hiç gitmeyen ama SEN’i alıp benden götürebilen.
 
Olur olmadık yerde aklıma SEN’i düşüren, olur olmadık yerde tebessüm ettirip, insanları bana deli gözüyle baktıran. Tebessüm ettiriyor o koku, aklıma SEN’i düşürdüğünde. Dalga geçercesine bir çocuk, oyun oynar gibi vurup, kaçıyor, o kokun, tam mutlu olacakmışım gibi olurken. Mutluluk senin neyine der gibi savuruyor bana kendisini, bir sonbaharda yaprakların gıcırdısıyla bankta otururken. SEN gittin, kokun gitmedi burnumdan. SEN gittin, tenin gitmedi yanımdan. SEN, benim SEN’i unutabildiğim kadar gittin…
Paylaş

Bir cevap yazın