in

Şansı Varmış!

George Stephanson, tek bir odada sekiz çocuğu ile birlikte oturan fakir bir ailenin oğluydu. Küçüklüğünde bir komşusunun ineklerine bakıyordu. Boş zamanlarında kilden ve içi boş baldıran çubuklarından makineler yapıyordu.

On yedi yaşındayken, babasının ateşçisi olduğu bir makinenin idaresini ona verdiler. Henüz ne okumayı ne yazmayı biliyordu. Makine onun öğretmeni ve o da örnek bir öğrenci oldu.

Diğer arkadaşları izin günlerini sokaklarda, kahvelerde boş geçirirken, o makinesini temizler, söker, parçalarını inceler ve dene meler yapardı Stephanson lokomotifi bularak şöhret kazandığın da, izin zamanlarını eğlence ile geçiren arkadaşları, “Eh, ne yapalım onun şansı varmış!” dediler.

Bu içerik hakkında ne düşünüyorsunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

İzzet Safer Röportaj

Yalancı Bahar