Kaybederek Başarıya Ulaşmak

Evet, hayatım hep inişli çıkışlı oldu ve bunun hep böyle gideceğine eminim. Eğitim hayatım iyi değildi ancak buna rağmen şuan 19 yaşında bir birey olarak elimden geldiğince yazı yazmaya ve kitaplar okumaya çalışıyorum. Okumadığım için ilk başta konfeksiyon denen illete girmek zorunda kaldım. 3 yıl süründüm diyebilirim, ancak yine de okumadığım için pişman değildim. Konfeksiyonda çalışırken buradan nasıl kurtulabilirim? Gibi soruların yanıtlarını aramaya başladım. Oyun oynadığım için oyunların gelişme aşamalarını merak ediyordum. Akşamları işten geldikten sonra bütün zamanımı oyun motorunu öğrenmeye adadım. Daha sonra 3d modelleme ve animasyon öğrendim yabancı kaynaklardan. 1 Yılın sonunda yavaş yavaş sektöre giriyordum. Facebook’da gruplarda şansa bir ilan görmüştüm o zamanlar 15-16 yaşındayım. Başvuru yaptım CV ve portfolyomu yolladım. Pek ümitli değildim, hayatımda ilk CV ve portfolyolu iş başvurumdu. Ancak geri dönüş sağlandı, ilk defa kurumsal bir firmanın iş görüşmesine gittim o yaşlarda, büyük heyecan vericiydi. Çok öz güvenli konuşamadım çünkü kendi yeteneklerimi bilmiyordum oradaki insanların yeteneklerini bilmiyordum ben bu işin neresinde kaçıncı derecesindeydim bilmiyordum. 2 ay deneme olarak başladım, 2 ay sonra işe alındım. İşim bir konfeksiyona göre çok rahattı. İstediğim zaman kahve, çay içebiliyordum. Çalışırken müzik dinlemenin keyfi bambaşkaydı. Üstelik beni sürekli izleyen takip eden bir insan yoktu başımda.

1 yıl 7 ay çalıştıktan sonra işten çıkışımı yaptım. Yine oyun şirketlerini araştırdım İstanbul’da ancak pek fazla olmadığından bulamadım. 1 Ay geçti ve ben hala işsizdim, bir yandan ailem artık baskı yapmaya başlamıştı. O yüzden bende yükseldiğim yerden eski hayatıma dönmeyi göze aldım yine. Bu sefer daha keyifli bir iş olsun istedim ama tabii ki hayatta kalma odaklı düşündüğüm için ne olursa yaparım kafasındaydım. Garson ilanlarına başvuru yaptım ve bir AVM’de garson olarak işe başladım. Akşama kadar ayakta boş boş bekleyince insan kaybettiklerini o zaman anlıyor ancak yinede hiçbir şeyden pişman değildim. Hiç zorluk çekmedim, şikayet etmedim çünkü inanan ve daima hedef ve amaç edinen bir insan olmaya çalıştım. Yaklaşık 1 ay geçtikten sonra bir mobilya ofisinde 3d modelleme olarak mobilya tasarlıyordum. Evet yavaş yavaş yine yükseliyordum ancak sorun vardı ben iç mimarlıktan anlamıyordum, bir ölçü nasıl alınır bu gibi teknik bilgilere sahip değildim. Ama yinede elimden geleni yapıp müşterilerinin istedikleri şeyleri not alıp çizip daha sonra modelliyordum. O sıra Facebook gruplarında yine bir iş ilanı gördüm hemen başvuru yaptım. Yine iş görüşmesine gittim ve işi kaptım. Bu sefer daha büyük bir oyun şirketine girdim ve daha çok maaş alıyordum. Evet şimdi tekrardan yükseldim, bunu hissedebiliyordum, yeniden kahve içebiliyor hatta kediler köpeklerle bolca vakit geçirebiliyordum. Şu an 1 yıla yakın zamandır bu şirkette çalışıyorum, hayatımda gördüğüm en iyi patronla çalışmaktayım ve hiçbir sorunumuz olmadı.

Gayet memnunum ancak, ben tekrardan düşmek risk almak istiyorum, bu sefer daha yükseklere çıkmak için. Yakında istifa vermeyi düşünüyorum, patronumun çok şaşıracağını düşünüyorum ve neden diye sorduğunda sanırım risk alıp daha yükseğe çıkmak istiyorum. 2 kişilik bir oyun ekibi kurduk ve çok güzel bir oyun projesi geliştirdik. Onun meyvelerini almak için akşamları beraber çalışıyoruz. İstifa hikayemi sanırım yine buraya yazarım. Anlatmak istediğim, benim hayatım inişli ve çıkışlı oldu hep. Kaybetmek daha çok kazandırıyor insana. Kovulmaktan istifa etmekten parasız kalmaktan korkmamalı insan. Hayatta kaldığınız sürece inandığınız yolda çalışarak ilerlerseniz başarıyı başarısızlıklarla bulacağınızı düşünüyorum

“Hiçbir şeye ihtiyacımız yok yalnız bir şeye ihtiyacımız vardır çalışkan olmak”

                                                                                     Mustafa Kemal Atatürk

Paylaş
Neden Olmasın Ekibi

Büyük fikirler, kalpten doğar.

Bir cevap yazın