Hiçsiz Şehir

Gölgesiz şehir acı acı haykırıyor, sızılarda sensizliklerimi.
Seni kaybettiğim romanın sayfalarında.
Mavi gülüşlü, sesini duyardım.
Yanık yanık çalan bir kemanın sedasında.
Ansızın yitirerek kazandığım gri küllerin gölgesinde.
Senli mor çiçekli mayıs günlerini hatırladım.
Bebeğin kulaklarında çınlanan ninni misali.
Yazıların cümlelerimin arasında saklanan anılar…
Anılarımız.
Ruhumun salıncağında beni aşkla sallandırır, durur.
Sana uyulan geceler var.
Sendeki hiçsizlikte hiç uyanılmayacak olan.
Gölgesizdir sensiz nefes aldığım şehirler.
Güneş senli günlere şiir yazar durur.
Rüyalarda…

Paylaş

Bir cevap yazın