in

Kendini Dinle!

“İlim ilim bilmektir
İlim kendin bilmektir
Sen kendini bilmezsin
Ya nice okumaktır.”

Sorması kolay cevabı zor bir soru: “Kendini bilmek nedir?” Kaçımız düşündü, kaçımız bu dizelerdeki sırra vakıf oldu bilinmez. Apollon Tapınağı’nda mı başladı bu iki gizemli sözcüğün serüveni, yoksa yaradılışla mı üflendi ruhumuza…

Kalabalıklar arasında kaybolursunuz. “Bunlar kim, ben kimim, noluyor, nereye gidiyoru (z) m” diye düşünmemişse bir akıl, o aklın rehberliğindeki ruhtan çok ses çıkmaz mı? Sonra kendimiz bile şaşırırız maskelerimize, rollerimize. Kayboluruz, bulmak için kaybolmak gerekmez mi sence? Ben de kaybolmuştum ve yitirdim seni bile isteye.

Ne çok söylerdin “Kendini dinle!”

Yazma sırası bende.Hiç okumayacaksın bu satırları, hiç değmeyecek gözlerin sözcüklerime, çok dinledin sesimi vaktinde ama yazmak sana nasipmiş ömrümün son deminde.

Kendimi bilemedim, her “bildim” dediğimde kayboldum, kendimi bilme yolculuğumda benimlesin ya da seni bildikçe bileceğim.

Bu içerik hakkında ne düşünüyorsunuz?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Delilik Podcast Kapak Fotoğrafı

“Söz Hakkı Doğanlar” Özel Bölümü

Kaan Gülten Röportaj