in

Anne

Özlemin ağır geliyor bedenime .
Sanki nefesimi bilerek kesiyorlar..
İçimde yılların sevgisi eksik.
Karanlık dünyamda, yine sen özlemi anne.

Hani yalnız kaldığında içini bir korku salıverir ya.
İnsansın tabi varlıktan yokluğa düşüyorsun.
İşte senin de varlığın yokluktan beter.

Senin yokluğun gecenin karanlığı yere çöküşüdür.
Ve yine senin yokluğun koskoca bir boşluktur.
Ne gelen sarabiliyor yarayı ne de teselli eden.
Yine özlemin bedenime ağır geliyor anne .

İçimde savaşıyorum yokluğunu.
Canımı acıtıyor insanlar sen olmayınca.
Şefkate, sevgiye muhtaç küçük bir çocuk gibi.
Evet anne yine özlemin ağır geliyor bedenime…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Negatif İyonlar ve Hakan: Muhafız

Uslu Sabah