in

Açlık Okurları

Ben yeni bilgiler öğrenmeye aç biriyim. Konusu ne olursa olsun hem de. Astronomi, astroloji, fizik, tarih, edebiyat, müzik… Her ne olursa olsun. Peki bu bilgi aşkı nerden geliyor ? Israrınıza dayanamayıp anlatıyorum. 
 
Ortaokul sonunda bilinen üzere lise tercihi yapılması gerekir. E hayal edilen meslekler var doğal olarak. Ben önce matematik öğretmenliği ile başladım hayallere, edebiyat öğretmenliği ile devam ettim. Sıçrayışa bakar mısınız, sayısaldan sözele.. Her neyse daha önceki yazımda da bahsettiğim üzere hayallerimin sonu iç açıcı olmadığından bıraktım onları. Tercih sonucu “Turizm ve Otelcilik”.
 
Üniformalar janti, yakıyoruz ortalığı. Yelek falan yok, iş adamı gibi lacivert takım giyiyoruz.  Şekiliz anlayacağınız. Herkes gıbta ile bakıyor. İkinci hatta üçüncü dile girişler yapılıyor. Bak cidden şekiliz. Tamam seneye de giyeriz hesabı ile büyük takım alıp “takımın öğrencisi var” kategorisine giren dostlarımız vardı fakat dışarıda parmakla gösterilirdik.
 
Gel gör ki benim zamanında kurduğum hayallerle bağlantısı yoktu okulun. Verilen bilgi yetersiz kalıyordu .Ben de ne öğrenirsem kar kafasıyla gerekli gereksiz her şeyi okudum .Tabi kafa karıştıran bir diğer durum da okula takımla giden bu iş adamlarının elinde kitap yerine “yarım kilo az yağlı kıyma, 3 yumurta ve bir kilogramlık paket un” ile gidiyor olmasıydı. Hangi öğrenci okula pırasa götürür ya da sınav olarak elde mayonez hazırlar da bu yadırganmaz.. Tenefüs aralarında arkadaşlara yaptığım “ocakta yemeğim var hadi ben kaçtım hahaha” esprisini söylemiyorum bile.
 
Yalnız okurken eğlenmek kalıbına uyan tek bölüm turizm olabilir. Arkadaşlar, ortam, dersler. Düşünsenize, kaç kişi “Şarap Bilimi” dersi almıştır ömründe.
 
Vesselam, ben yeni bilgilere hep aç oldum. Hatta yeni şeyler öğrendikçe daha çok acıktım. Siz de acıkın da sofrada yalnız hissetmeyeyim, olur mu?

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Dağ Evi

Odaklan ve Geliş